ادعا نمیکنیم که بهترینیم؛اما خرسندیم که بهترین ها ما را انتخاب کرده اند ...

نمونه تفکر استراتژیک در کشور و سازمانها

تفکر استراتژیک در شرکت نیسان

چیزی در حدود ۱۸ سال است که شرکت های رنو و نیسان اتحاد استراتژیک موفقی در صعت خودروسازی شکل داده اند و با اضافه شدن میتسوبیشی در سال ۲۰۱۷،این اتحاد استراتژیک تویوتا و فولکس واگن را جا گذاشته و عنوان نخست در میان تولید کنندگان خودرو را کسب کرده است،به طوری که از هر ۱۰ خودروی به فروش رفته در دنیا، یک خودرو محصول این اتحاد استراتژیک است.این اتحاد استراتژیک در سال ۱۹۹۹ و با معامله ای به ارزش ۵ میلیارد دلار میان رنو و نیسان شکل گرفت، که طی آن سهام نیسان در اختیار رنو قرار می رفت و هر یک از طرفین اتحاد قادر به حفظ برند خودشان بودند.نیسان نیز پس از رفع چالش های مالی خود این فرصت را به دست آورد که بخشی از سهام رنو را خریداری کند.این دو خودروساز در کنار همدیگر پروژه های متعددی را به سرانجام رسانده اند که از مهم ترین آنها می توان به تولید خودرو های الکتریکی قابل شارژ اشاره کرد.رنو و نیسان به واسطه اتحاد استراتژیک پردوامشان توانسته اند پیشتاز تولید و فروش خودروهی الکتریکی در سطح جهان باشند و این روند با پیوستن میتسوبیشی نیز تقویت شده است.از دیگر دستاورد های این اتحاد می توان به اداره چندین برند معروف از جمله اینفینیتی،داچیا،داتسون،لاردا و آلپاین، تشکیل رنو مکزیکو با همکاری نیسان،حضور رنو در بازار های روسیه،استرالیا،السالوادور،هندوراس و اکوادور با همکاری نیسان،فعالیت نیسان در برزیل با کمک رنو،راه اندازی برند رنو سامسونگ موتورز و شکل گیری سازمان خرید مشترک اتحاد رنو-نیسان اشاره کرد.برخی از شرکت های خودروسازی سعی کرده اند از اتحاد رنو و نیسان الگو برداری کنند،با وجود این اتحاد هایی مانند اتحاد فولکس واگن و سوزوکی به شکست و فروپاشی انجامیده است.

-تفکر استراتژیک در کشور ایتالیا
ایتالیا که یکی از مهم ترین اعضای اتحادیه اروپا،گروه هفت کشور توسعه یافته و ناتواست،یکی از کشور های تأثیر گذار در نظام سیاسی-اقتصادی دنیا به شمار می آید.این کشور اروپایی هشتمین اقتصاد بزرگ و یکی از ده کشور اول دنیا در زمینه صادرات کالا و خدمات به بازار های جهانی است.عمدتاً وقتی صحبت از ایتالیا به میان می آید،امپراتوری رم،بناهای تاریخی، فوتبال،اسپاگتی، خودرو های لوکس و صنعت مد نخستین نماد هایی اند که در ذهن مخاطبات تداعی می شوند.با این حال،نباید نماد دیگری را که از اکوسیستم خاص کسب و کار در ایتالیا می گیرد نادیده گرفت:ناحیه ها یا خوشه های صنعتی.نگاه اجمالی به فضای کسب و کار ایتالیا نشان دهنده کمی چشمگیر کسب و کار های کوچک و متوسط در این کشور است.اما این نگاه اجمالی نمی تواند گویای تصویر دقیقی از وضعیت کسب و کار در این کشور باشد، زیرا همکاری بین این کسب و کارها را نشان نمی دهد.در واقع، فضای کسب و کار ایتالیا متشکل از تعداد زیادی کسب و کار کوچک و متوسط است که در قالب خوشه های صنعتی گرد هم آمده اند و همکاری و پیوند تنگاتنگی در زمینه زنجیره تأمین،نوآوری،تولید،بازاریابی و حتی استفاده از نیروی کار دارند.خوشه های صنعتی در سراسر خاک ایتالیا پراکنده اند.با این حال،سیاست گذاری دولت برای شکل گیری خوشه ها و دسترسی به بازار های اروپایی سبب شده تا کانون اصلی تمرکز این خوشه ها در شمال ایتالیا قرار داشته باشد،به طوری که از ۱۵۶ خوشه صنعتی در این کشور،۸۱ خوشه در شمال،۴۹ خوشه در مرکز و ۲۶ خوشه در جنوب این کشور قرار دارند.خوشه های صنعتی ایتالیا محصول دهه ۱۹۷۰ و چندین دهه آزمون و خطا برای توسعه صنعتی است.در طی دهه ۱۹۵۰،ایتالیا تلاش کرد خرابی های ناشی از جنگ جهانی دوم را بازسازی کند، اما این تلاش، که عمدتاً بر پایه سازو کارهای کلاسیک توسعه صنعتی بود،فقط سبب افزایش فاصله میان شمال و جنوب این کشور شد.بر همین اساس،در دهه ۱۹۶۰ سیاست دیگری در پیش گرفته شد که مبتنی بر تمرکز زدایی صنعتی بود، اما این سیاست نیز در عمل با شکست مواجه شد.به همین دلیل،می توان شکل گیری خوشه های صنعتی را نسل سوم سیاست گذاری توسعه صنعتی در ایتالیا دانست.در واقع، روی آوردن به سیاست خوشه های صنعتی نشان دهنده تغییر مدل ذهنی سیاست گذاری صنعتی در ایتالیا از توجه به توانمند سازی یک شرکت یا حمایت از یک صنعت به سوی توجه به مجموعه ای از شرکت ها و بنگاه های اقتصادی مرتبط با همدیگر در ناحیه های متمرکز است.حمایت از شکل گیری خوشه ها و قانون گذاری در جهت رفع چالش های بنگاه های حاضر در خوشه های صنعتی امکان پیاده سازی سریع این سیاست را فراهم کرد.به علاوه،سیاست گذاران ایتالیایی سازوکارهای متعددی برای حمایت از شرکت ها و کسب و کارهای کوچک و متوسط طراحی کردند.این سازو کارها شامل راه اندازی صندوق های تأمین مالی،صندوق های عرضه ضمانت و استمهال بدهی برای شرکت های کوچک و متوسط، مشوق های صادراتی و حمایت از فرصت های آموزشی برای نیروی کار بود.خوشه های صنعتی با یکپارچه کردن اقدامات کسبوکارهای کوچک و ایجاد هم افزایی و صرفه اقتصادی،موتور محرک توسعه صنعتی ایتالیا شدند.حضو در خوشه ها منافع متعددی برای کسب وکارهای کوچک داشت. از یک سو،این کسب و کارها را که در حلقه های مختلف زنجیره ارزش صنعتشان فعالیت می کردند با هم پیوند داد و از سوی دیگر، قدرت رقابتی این کسب و کارها را افزایش داد و آن ها را قادر به حضور در بازار بین المللی کرد.عموم مردم جامعه و اقتصاد ملی ایتالیا دیگر برندگان این سیاست صنعتی اند.خوشه های صنعتی سهم چشمگیری از استخدام نیروی کار به ویژه در بخش تولید را به خود اختصاص داده اند(منفعت عمومی جامعه به ویژه در زمینه اشتغال در مناطق هم جوار با خوشه های صنعتی)و ایتالیا را در برخی از صنایع به یکی از بزرگترین کشورهای صاحب صنعت تبدیل کرده اند(منفعت اقتصاد ملی)، به طوری که خوشه صنعتی سرامیک در شهر ساسولو ۲۷ درصد از صادرات کاشی و سرامیک در سطح جهان را به خود اختصاص داده است

برای مطالعه کامل این کتاب مراجعه به لینک زیر……………………… شما می توانید دانلود کنید

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توسط
تومان