ادعا نمیکنیم که بهترینیم؛اما خرسندیم که بهترین ها ما را انتخاب کرده اند ...

تفکر استراتژیک در مدیران سنگاپور

سنگاپور کوچکترین کشور جنوب شرقی آسیاست که تا سال ۱۹۶۳ تحت استعمار بریتانیا قرار داشته است و پیش از استقلال کامل در قالب جمهوری سنگاپور، به مدت دو سال جزئی از مالزی بوده است.

سنگاپور با مساحتی در حدود ۷۲۰ کیلومتر مربع یکی از فقیرترین کشورهای جهان به لحاظ برخورداری از ذخایر مواد معدنی و زیرزمینی به شمار میآید و فرصت های چندانی برای توسعه صنعتی در داخل سرزمین خود ندارد، اما با وجود این یکی از ثرتمندترین کشور های دنیاست و از حیث درآمد ناخالص ملی سرانه به روش برابری قدرت خرید،جایگاه سوم در میان کشور های دنیا را در سال ۲۰۱۷ کسب کرده است.

سرنه تولید ناخالص داخلی(اسمی) در این کشور، که در هنگام استقلال در سال ۱۹۶۵ اندکی بیش از ۵۱۶ دلار بود، در پایان سال ۲۰۱۷ به بیش از ۵۷ هزار دلار رسیده است و این کشور را در این زمینه نیز در زمره کشور برتر دنیا قرار داده است.

فرصت جویی سنگاپور از جنبه های متعددی قابل توجه است.این کشور در هنگام استقلال به سبب جغرافیای خاص خود حتی در زمینه تأمین آب آشامیدنی نیز وابسته به مالزی بود و با چالش های حل نشده ای مانند فقر شدید، نداشتن پیشینه فرهنگی و تاریخی فوی، شیوع بیماری های همه گیر و تراکم جمعیت بالا مواجه بود و به طور مستمر مورد هجوم دزدان دریایی قرار می گرفت.اما موقعیت جغرافیایی، که می توانست نقطه ضعف مهمی برای این کشور کوچک باشد،تبدیل به مزیتی ویژه برای سنگاپور شد.این کشور با تأمین امنیت آبراهه های پیرامون خود، که شاه راه های عبور تقریباً ۲۵ درصد از محموله های نفت دنیایند، درآمد هنگفتی از حمل و نقل دریایی به دست میآورد و بندر سنگاپور به یکی از مهم ترین نماد های این کشور تبدیل شده است.

به علاوه، سنگاپور با وجود در اختیلر نداشتن ذخایر نفت و گاز طبیعی، به دلیل ظرفیت بالای پالایش نفت و موقعیت ویژه ای که در یکی از پرتددترین آبراهه های بین المللی دارد، به مرکزی جهانی برای تجارت فراورده های نفتی تبدیل شده است، به نحوی که صنعت پالایش نفت و پتروشیمی سهمی در حدود ۲۳ درصد از اقتصاد این کشور فاقد ذخایر طبیعی را به خود اختصاص می هد.پیشینه فرهنگی و تاریخی یکی دیگر از ضعف های این کشور در گذشته به شمار می آمد.اما سرمایه گذاری های عظیم با وجود این نقطه ضعف، این کشور را به یکی از مقاصد جذاب گردشگری طبیعی و تفریحی تبدیل کرده است.

صنعت گردشگری سنگاپور طی یک دهه گذشته رشدی معادل ۸/۵ درصد در میزان نفر-روز اقات گردشگران خارجی داشته است و درآمد این کشور از گردشگری فقط در سه ماه نخست سال ۲۰۱۷ میلادی نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۵ درصد رشد داشته است.سنگاپور،برای غلبه بر نقاط ضعف خود در زمینه پیشینه فرهنگی و تاریخی، توسعه گردشگری را معطوف به جاذبه های طبیعی خاص مناطق استوایی و اقامتگاه های ساحلی کرده است و با احداث هتل های لوکس و تأسیس خط هواپیمایی سنگاپور ایرلاینز، هر ساله تعداد زیادی گردشگر را، به ویژه از کشور های چین،هند،استرالیا،ایالات متحده و انگلستان،جذب می کند.وجه دیگر فرصت طلبی سنگاپور رویکردی است که این کشور برای توسعه صنایع دنبال کرده است.

دولت سنگاپور علیرغم توان مالی علاقه ای به توسعه صنایعی مانند خودروسازی ندارد.در مقابل،این کشور از دهه های گذشته با تمرکز روی برخی از صنایع آینده دار مانند الکترونیک،سیلیکون، فناوری اطلاعات، تجهیزات پزشکی و خدمات مالی توانسته جایگاه ارزشکمندی کسب کند و منفعت فراوانی به واسطه زیر ساخت های تجاری و دسترسی به آبراهه های مهم بین المللی به دست آورد.

به علاوه،دولت سنگاپور، به منظور حفظ مزیت هایش در تجارت، راه اندازی کسب و کار در این کشور را بسیار ساده کرده است و به مدت ده سال جایگاه نخست رده بندی بانک جهانی از سهولت انجام کسب و کار را به خود اختصاص داده است.سنگاپور،که ممکن بود در جایگاه جزیره ای کوچک و فاقد منابع طبیعی آینده دشواری در پیش داشته باشد،با فرصت طلبی و اقدام بهنگام در برابر نقاط ضعف و تهدید های پیش روی خود و فهم دقیق آینده به یکی از قدرت های اقتصادی برتر دنیا تبدیل شده است.سنگاپور هم اکنون باید با چالش هایی در زمینه توسعه سیاسی و خطر گسترش تروریسم مقابله کند.دولت سنگاپور،برای تداوم مسیر رو به جلوی پنجاه سال گذشته،به تأمین امنیت آبراهه های بین المللی برای حفاظت از سهم این کشور از تجارت جهانی و ایجاد وحدت میان شهروندان متکثر سنگاپوری برای تداوم توسعه گردشگری نیاز دارد
جهت مطالعه بیشتر به لینک زیر مراجعه کنیدموفقیت در کسب و کارهای کوچک با کتاب مدیریت استراتژیک.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توسط
تومان